Het leven is aan de durvers: die niet waagt, die niet wint!

Posted by on Jun 28, 2011 in Over Mezelf | 3 comments

Met knikkende knieën en een bonzend hart stapte ik op haar toe. De  laatste dagen had ik stiekem enkele steelse blikken geworpen naar de onbekende schoonheid die eveneens in de bibliotheek studeerde. Met mijn laatste examen in het vooruitzicht vond ik uiteindelijk de moed om naar haar toe te gaan. “Hey, ik zou het mezelf nooit vergeven mocht ik je niet hebben aangesproken voordat ik hier vertrek”, begon ik. Al had ik de ontmoeting reeds enkele keren in mijn hoofd afgespeeld, de zin was daarom nog niet minder oprecht, in tegendeel zelfs. Ik zou het mezelf echt niet meer vergeven hebben, juist omdat ik er al mee bezig geweest was. Een beetje onwennig gaf ik haar de post-it met mijn naam en nummer op. “Mocht je niet geïnteresseerd zijn, geen probleem dan zie je het maar als een complement”, vervolgde ik het gebaar. Met een glimlach nam ze het papiertje aan. Ik besloot de korte ontmoeting met haar succes te wensen voor  volgende examen (origineel hè;) ) en ging op weg naar de tweede uitdaging van de dag, mijn laatste examen.

Waarom vertel ik jullie dit? Niet om op te scheppen met mijn ‘verwezenlijkingen’ maar wel omdat ik jullie wil aanmoedigen om zelf ‘stapjes’ te nemen. Onder het motto: “Het leven is aan de durvers, die niet waagt, die niet wint” heb ik ervoor gekozen om mijn angst te overwinnen en te doen waar ik al even mee in mijn hoofd zat. Zoals ik het zie is dit een win-win situatie. Ongeacht of ik reactie krijg op mijn uitnodiging of niet, ik heb me niet laten doen door mijn angst en dat geeft me reeds een gevoel van verwezenlijking. Ik heb al gewonnen en kan alleen nog meer winnen wanneer ik ook werkelijk reactie krijg . Ik hoef nu alleszins niet met spijt terug te kijken op een gemiste kans. “Gemakkelijk gezegd achteraf”, kan je dan zeggen, maar wat had ik te verliezen? Hoogstens had ik een figuur geslagen, maar wat dan nog, ik zou haar dan toch niet meer moeten terugzien. Mocht ik het niet gedaan hebben, dan zou ik pas echt iets verloren hebben: mijn zelfvertrouwen. Oké, mocht ik geen reactie krijgen dan is dat niet echt een egobooster, maar dan heb ik het tenminste geprobeerd!

Ik leef ondertussen al even met deze ingesteldheid en geloof me, het maakte mijn leven een stuk kleurijker, interessanter en spannender. Natuurlijk is het niet altijd even gemakkelijk, maar volluit leven is ook niet kiezen voor de gemakkelijk optie, het is kiezen voor datgene dat je vooruit helpt, zelfs al moet je er jaren voor zwoegen. Geluk zit ‘em niet in het leven voor pleziertjes, maar wel in het verwezenlijken van je mogelijkheden, met vallen en opstaan. Mocht ik deze uitdaging uit de weg gegaan zijn, dan was er niets verloren, maar dan had het wel moeilijker geweest om de volgende keer wel de stap te zetten. Wanneer je systematisch al de moeilijke situaties uit de weg gaat, wel dan ben je gedoemd om een eentonig en betekenisloos leven te lijden, iets waar ik absoluut niet voor kies!

Het enige dat ik nu nog kan doen is duimen en wachten op een (positieve) reactie. Het leven kan toch zo spannend zijn:).  Hopelijk ben ik volgende week nog even optimistisch;).

 

3 Comments

  1. Ik kwam heel toevallig uit op deze tekst van je. Vind ’em inspirerend. Uitdagingen aangaan kan altijd verschillende kanten op. Mooi dat je je niet liet tegenhouden! Mag je trots op zijn.

    • Grappig om teruggebracht te worden bij zulk een ‘oud’ schrijven. En toch, ik ben er nog steeds mee bezig. Het doet me glimlachen. 🙂 Rijper, doch nog ‘hetzelfde’.

      Dank je voor je reactie.

      Succes met je eigen blog!

      • Kan ik geloven, wel ik vond ’em leuk! En rijper maar hetzelfde is herkenbaar :). Geen probleem & dankje! 😉

Laat een berichtje na de 'biep'.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: