Onze diepste angst

Posted by on Jul 26, 2012 in Inspiratie | 0 comments

Twee berichten op twee dagen, het moet een record wezen! 🙂

“Onze diepste angst is niet dat we ontoereikend zijn.

Onze diepste angst is dat we oneindig machtig zijn. 

Het is ons licht, niet onze duisternis, die ons het meeste angst bezorgd.

We vragen ons af, wie ben ik om briljant, mooi, talentvol, geweldig te zijn?

Maar waarom eigenlijk niet?

Met je kleiner voordoen dan je bent, bewijs je de wereld geen dienst…

Er is niets nobal aan jezelf wegcijferen zodat andere zich niet onzeker zouden voelen in jouw bijzijn.

We zijn allen geboren om te stralen, zoals kinderen dat doen.

We zijn geboren om de glorie in ons zichtbaar te maken. De glorie die niet slechts in enkele van ons huist, maar wel in ons allen.

Wanneer we ons licht laten schijnen, geven we anderen onbewust de toestemming om dat ook te doen.

Als wij bevrijd zijn van onze eigen angst, bevrijdt onze aanwezigheid automatisch anderen.”

Dit gedicht, geschreven door Marianne Williamson, licht bijgewerkt om op iedereen van toepassing te zijn (-god) kwam ik maandag tegen in een samengestelde gedichtenbundel. Toen al, nu nog meer en de laatste jaren regelmatig beschrijft dit gedicht mijn sluimerend gevoel. Wie ben ik om mijn dromen – zo groot als ze zijn – na te jagen? Wie ben ik, om zonder ervoor geknokt te moeten hebben gebruik te mogen maken van mijn talenten? Wie ben ik, om gelukkig te mogen zijn terwijl er toch zoveel mensen in miserie leven? …

Maar inderdaad, wie bewijs ik een dienst met mezelf kleiner voor te doen dan ik mij voel? Sterker nog, de kans is eerder groot dat ik op die manier andere de boodschap geef dat ze vooral zelf niet te hard mogen stralen… ‘Jemig’, wil ik werkelijk zo’n boodschap geven?  NEE!

En bij deze hoef ik mezelf niet meer te verantwoorden voor het nastreven van mijn dromen! 😉

Ik wil juist door zelf voluit te leven andere aanzetten dit ook te doen! Al moet ik wel oppassen dat ik mezelf niet te veel druk opleg natuurlijk. Een gedrevenheid kan al snel overslagen in een doorgedrevenheid, zeker voor een perfectionist. 😉

 

Enfin, ik zou zeggen geniet van het gevoel en de energie die dit gedicht (hopelijk) bij je wakker heeft gemaakt.

 

Laat een berichtje na de 'biep'.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: