Doorheen de verwarring! Wie ben ik nu eigenlijk?

Posted by on Dec 2, 2013 in Filosofie, Over Mezelf | 2 comments

En, we pikken de (schrijf)draad weer op.

Laat ik beginnen met te benadrukken dat verwarring niet ‘slecht’ is. Verwarring – zoals eigenlijk alles- is, punt. Pas wanneer wij (mensen) aan de pas komen wordt iets zus of zo, we wikkelen er een verhaal rond als een cocon rond een rups (een in definitie ‘onvolmaakt’wezen). Het ‘Zijn’ van iets wordt als het ware binnen een keurslijf gepast, ingesnoerd om te zijn wat het ‘moet’, mag, behoord te zijn.  Om nog even verder te gaan in onze symboliek: dat wat in een cocon gevangen zit kan – wanneer vrijgelaten – zoveel ‘meer’ zijn dan gedacht. Bewust gebruik ik hier het denken als de cipier van ons ‘Zijn’.  Zonder weten dat een rups in potentie een vlinder is, kunnen we dit toch onmogelijk bedenken? Enkel wanneer het denken niet langer als het menselijke hoogste goed wordt gezien, maar eerder als een instrument (met zijn inherente beperkingen) beschikbaar voor ons echte ‘Zijn’, dan kunnen we de ketenen van onze gevangenis laten en uitvliegen om te worden wie we waarlijk zijn. Trans-rationeel, voorbij de ratio. Loslaten en laten vliegen wat niet rationeel te vatten is, maar wel degelijk is, om de simpele reden dat we het ervaren en voelen diep vanbinnen.

Tot hier het filosofische stukje. 😉

Voor mij is en biedt verwarring een kans om af te schudden wat niet van mij is en op zoek te gaan naar wie ik écht ben.

Bij deze laat ik een deel van mezelf los dat ik voorheen nog vasthield in de ‘veilige’ maar benauwde cocon. Ik hou mij het laatste jaar, sinds het wakker geschud te zijn door de zelfmoordpoging van mijn moeder, veel bewuster bezig met spiritualiteit. Ik ervaar meer dan alleen datgene dat ik rationeel kan begrijpen. Er is een diepere laag aan mezelf waar ik alleen bij geraak door mijn verstand voorbij te gaan. Ik heb me ertoe verbonden mezelf verder te ontdekken en ontwikkelen in mijn volledige ‘Zijn’, met andere woorden, ik ga nu verder een spirituele weg.

Om duidelijker te maken wat ik bedoel met spiritualiteit zou ik graag beroep willen doen op de samenbundeling van definities, gemaakt door Mia Leijssen (psychotherapeut, doctor in de psychologie en docent aan de K.U.Leuven). Ze beschrijft het als een meerdimensioneel begrip met de volgende kenmerken:

  1. De persoon ervaart een transcendente dimensie, die beschouwd wordt als Spirit, Ziel, het ware Zelf, een Zelfoverstijgende Principe, het Goddelijke, het Universele, het Kosmische. Dit kenmerk raakt de kern van het begrip spiritualiteit, waarbij het gaat om inspiratie, bezieling, contact met het zelfoverstijgende, verbondenheid met een groter geheel.

  2. Het leven krijgt betekenis en zin vanuit de authenticiteit waarmee het geleefd wordt.

  3. De persoon voelt zich geroepen ‘het beste’ van zichzelf te investeren in dit leven.

  4. De sacraliteit van het leven nodigt uit tot verwondering en eerbied.

  5. Tragiek, pijn, lijden en deed worden gezien als behorend tot het leven (en kansen om uit te steigen tot ons ware Zelf).

  6. Lijden van anderen roept op tot dienstbaarheid, de ervaring van deel zijn van een grote geheel wekt sociale rechtvaardigheid.

Nu (het enige moment dat echt bestaat) voelt het juist om ook dit deel van mezelf vrijelijker te laten zijn en te durven uiten voor de grote buitenwereld.  Jij hebt het recht me hierop te beoordelen, veroordelen en zelfs af te wijzen, maar ik ga dit zelf niet meer doen. 😉 Ik ervaar het openen voor dit deel van mezelf als een verademing en verruiming. Het valt niet te bewijzen, spijtig, maar dat houdt mij niet langer tegen om het te beleven.

Een echt antwoord op de vraag ‘Wie ben ik nu eigenlijk?’ heb ik nog niet, maar ik heb al wel enkele puzzelstukjes mogen verzamelen over wie ik (in potentie) ben. Graag geef ik jullie deze mee:

–          Onweerstaanbaar aangetrokken tot het uitspitten van de diepere lagen van mijn Zijn, het Zijn.

–          Hoog-gevoelig (voor het innerlijke)

–          Therapeut, coach, …

–           ‘Leider’, spiritueel leraar, …

–          Bemiddelaar en verzoener

–          Moedig

–          Veerkrachtig

–          Veelzijdig

–          Handvaardig

–          Creatief

Mijn grootste uitdaging op dit ogenblik is het door mijn angsten gaan om verder uit te zoeken wie ik ben en waarlijk te gaan staan als wie ik in potentie ben.

 

Oef, dit posten is spannend en toch ook zo verademend tegelijkertijd. 🙂

2 Comments

  1. Heel teder opgevangen, levendige schrijvende hand van Andreas!
    Doorheen de verwarring fladdert de gelegenheid onverstoorbaar om de turbulente stroom te aarden. (persoonlijke vertolking)
    Groetjes.

  2. Ik wordt even stil van dit te lezen…
    Het is heel mooi geschreven Andreas!
    En eigenlijk begrijp ik wel wat je allemaal schrijft.
    Die verwarring, wat idd ook goed kan zijn heb ik ook ervaren wanneer ik terug in Belgie was, na mijn maanden leuk avontuur in Madrid.

    Ik wens je veel succes met het zoeken naar jezelf.
    Knap dat je dit hebt kunnen posten! En nog knapper om je angsten aan te gaan.
    Heb ik enkele maanden geleden ook gedaan en het is zoals je schrijft, een verademing!!

    Liefs,
    Iris xxx

Laat een berichtje na de 'biep'.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: