De Magie van 2016

Posted by on Jan 16, 2016 in Bewustzijn, Nepal, Over Mezelf | 0 comments

Omdat we met onze gedachten en overtuigingen onze realiteit creëren, schrijf ik graag meer en meer over de kleine en grote wonderen die ik in mijn leven zie en voel gebeuren. Waarom zou ik mijn belevingswereld ver-stoppen? Ik zie een prachtige wereld met een berg aan potentieel. Ik zie en voel de magie die we wel eens durven te vergeten, verblind door onze aardse drama’s. Het zal nog wel even duren voor ‘Het Nieuws’ andere boodschappen gaat verkondigen dan angstpropaganda, maar het kan dus ook anders. Dagelijks zijn er gebaren van moed en barmhartigheid te zien. Ik kies om mijn aandacht hierop te richten en te schrijven aan en over een mooie wereld voor iedereen, in verbondenheid met elkaar.

2016 Gaat beslist een boeiend jaar worden. Een jaar van (innerlijke) vrijheid voor zij die er klaar voor zijn en ervoor kunnen kiezen, een jaar van veel contrast gevormd door de oude paradigma’s van angst en macht. Laat je evenwel niet ontmoedigen, de nieuwe wereld bestaat reeds in vele harten en elke dag in meer. Eens je begrijpt dat we allen een weerspiegeling van God zijn, we onze eigen realiteit scheppen en met iedereen verbonden zijn, is het simpel onmogelijk om nog tegen de natuurlijke stroming van energie in te gaan (voor lang). We zijn niets minder dan een pure afspiegeling van God en bestaan uit licht en liefde, geïncarneerd in een menselijk lichaam, om het grote verstoppertjes spel te spelen achter onze blinddoek van onwetendheid. Hoe meer je de illusie van angst kunt doorzien, hoe minder kracht het ego heeft en hoe transparanter het wordt voor de channeling van het ‘Hogere Zelf’, onze ware aard. Meegaan met de stroming, leven van je ‘Ware Zelf’ geeft je vanzelf een gevoel van geluk, het geluk dat zovelen zoeken.

Het is aan ieder van ons om mee te schrijven aan dit verhaal van pure magie en de enige manier om dit te doen is door onszelf eerst te zetten in de stroming. Eerst zodat we onszelf kunnen vullen aan licht en liefde en deze doorgeven. Er is meer dan genoeg! Wat is uw excuus om niet ten volle te gaan leven? Stap in je kracht, elke dag meer en toon anderen wat een wereld grote transformatie dit kan teweegbrengen. Het is geen egoïsme jezelf in liefde te plaatsen. Egoïsme zorgt ervoor dat de ander niets kan krijgen. Jezelf eerst plaatsen is enkel de goddelijkheid, die ook in jezelf zit, erkennen en eren. Wanneer je eigen vat gevuld is ga je vanzelf overstromen en geven aan anderen, gewoon omdat dit uitermate goed aanvoelt om te kunnen en mogen doen. En, het is toch logisch ook? In het vliegtuig is dit het eerste dat ze aan ouders vragen. Voorzie eerst jezelf van zuurstof, want anders is er niemand voor je kinderen. Als je niet de verantwoordelijkheid neemt om je eigen realiteit te vormen, jezelf te voorzien met wat je nodig hebt, kan je toch niets geven aan een ander ook niet?

Jezelf inhouden in de hoop dat … Ja, ik ben er zelf zeer erg goed in. Juist wanneer je jezelf niet eerst plaatst ga je op zoek bij de ander voor datgene dat jou ontbreekt en gebruik je mechanismen als manipulatie, macht, etc om de ander te laten voorzien in jou behoeften…

Graag deel ik een ervaring die ik had tijdens oudejaarsavond. Het leven gaf me die tijd de uitdagingen die ik nodig had om de illusie van angst en eenzaamheid te doorzien. Die dag kreeg ik een klein wonder dat me hielp deze uitdaging door te komen. Ik schreef deze brief aan Karen.

Gisteren kreeg ik een prachtig cadeautje.

Ik ging ervoor om een liefdevolle avond te scheppen met mezelf alleen. Lekker eten, liefdevolle dingen doen voor mezelf etc. De uitwerking ervan liep naar de avond vorderde wat vast. Ik geraakte opnieuw in een lagere plaat (zwaardere emoties en negatieve gedachten over mezelf etc), uit verbinding met mezelf. Te hard aan het proberen iets te forceren. 🙂 Vanochtend kwam het dan pas terug los, met de pijn erbij.

Wel waren er mooie momenten ook. In de Colruyt stond ik aan de kassa aan te schuiven en voelde in mijn rug een aanwezigheid. Er stond een klein meisje (8à10j oud?) achter me. Ze stond heel dichtbij. Ik voelde me op dat ogenblik juist heel eenzaam. Ik voelde haar essentie echter diep binnenkomen, een beetje zoals de handen van Krista tijdens de opstelling (Karen en ik hadden enkele dagen voordien een opstelling gekregen ter ondersteuning van de uitdagingen die we beide voorgeschoteld kregen). Telkens wanneer ik opschoof schoof ze mee, gewoon rustig daar staand in mijn rug. Ik deed niets dan voelen en be-leven. Wanneer het aan mijn beurt was, was ze ineens weg. We stonden er een hele poos aan te schuiven en ze stond de hele tijd in mijn rug, dichtbij, soms zelfs fysiek even voelbaar. Ik heb enkel de achterkant van haar hoofd gezien toen ze wegliep. Het voelde zo helend in het geheel. Dat ze zo dicht bij mij durfde komen staan, voelde helend voor mijn mannelijkheid. Ik ben niet gevaarlijk, een klein meisje vertrouwt het heel dichtbij te komen. Dat ik haar zo sterk voelde was ook bijzonder. Het voelde alsof ze mij kwam steunen, een ware aardse engel. Haar essentie leek wel in me te zijn bij momenten. Ik kan het amper bevatten, maar het voelt zo bijzonder en diepgaand. Een echt cadeautje!

Namasté: ‘Ik groet de God in jou’

En, ik vind het best spannend dit te delen. Mijn twee grootste angsten die me nog wel eens durven afleiden van mijn goddelijke natuur zijn namelijk afwijzing en niet-begrepen worden. Beide worden met dit schrijven en mogelijke reacties aan de tand gevoeld. 🙂

Laat een berichtje na de 'biep'.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: