Liefde, de (on)eindige ko(s)mische zoektocht

Posted by on Jun 9, 2019 in Bewustzijn, Liefde, Maatschappij, Over Mezelf | 1 comment

Liefde, volgens mij ben ik er ondertussen een ongelooflijke expert in, als je alleszins de premisse mag geloven dat je door te falen het meeste leert, haha.

Als je van plan bent dit bericht te lezen, kan je best erna ook dit bericht lezen: Geen paniek, alles is oke! 

Weet je, ik zie mezelf steeds meer en meer als een komiek, maar voorlopig is dit alleszins nog veilig voor mezelf, zonder publiek of podium. Ik kan soms dicht gaan (rare uitdrukking?), met mijn eigen onnozele grapjes, gezichten en vreemde (Indische) danspasjes. Maar, wie zit daarop te wachten hè? Ben ik daar in de velden aan het lopen, in mezelf prevelend in het Engels, mezelf ontzettend grappig en goed vindend omdat er zoveel ideeën opkomen… Ach, een beetje grootheidswaan doet geen pijn. Ik sta dit weekend in de krant, moet je weten (iets mega cool :p), dusja wie weet komt dat andere ook nog wel sneller dan ik dacht.

Ik zou volgens mij een komiek zijn die niet in een hokje past. Langs de ene kant improvisatie, langs de andere kant stand-up en dat alles wordt dan aaneen gebreëen (klinkt beter dan gebreid…) met een sausje van pure radicale eerlijkheid en delen over mijn eigen leven en zicht op de wereld. Hey, wie weet krijg ik wel eens de kans om zo mijn zegje te doen. Ik merk alleszins op uit reacties van mensen dat ik best wel confronterend kan zijn, maar kennelijk mag een komiek dit. Misschien daarom dat het me zo trekt! Hoe vaak ik al shit over me gekregen heb, soms omdat ik echt fouten maak, zoals een kind verwekken wanneer 5 min geleden werd gezegd, niet klaarkomen in mij hè. To my defence, waarom vrijen we dan ‘onveilig’ en praten we over krijgen van kinderen als dat niet mag gebeuren. Maar goed, ik heb alleszins geleerd dat ik niet meer, niet mag luisteren naar wat er gezegd wordt, ook al staat het bergen haaks op de niet uitgesproken communicatie. Maar ik raak bijna off-track, ik ben soms ook gewoon confronterend omdat ik mijn waarheid durf uiten!

Als je zo iemand bent die constant conflicterende boodschappen geeft verbaal en niet-verbaal, laat me dan aub met rust. Daar heb ik echt geen zin meer in. Bedoel, eens lachen en spelen ermee prima, zo lang wanneer het er echt toe doet, je ook weet wat je wilt en dit duidelijk kunt zeggen en niet erna twee jaar de ander blijft verwijten maken (zonder dat ik echt begreep waarom…). Ik was het beu, ik was op en had er geen goesting meer in, en dan, ja dan kom ik te weten dat er mij verweten wordt dat ik haar ‘verkracht heb’. Enfin, ‘hallo mama’, die ken ik nog van vroeger. We trekken aan wat we nog niet verwerkt hebben zeker? Het is en was alleszins mijn angst ‘dat ik slecht ben vanbinnen’, wat wil je ook als je moeder je zegt dat je vrouwen iets zult aandoen omdat je zelf misbruikt bent geweest door je vader, alleen wist ik daar dus niets van. Maar natuurlijk had ik dit gewoon onderdrukt volgens haar, en daardoor zou ik ook slecht doen. Ik had het immers niet verwerkt. Enfin, en zo werd ik maar al te gemakkelijk gemanipuleerd hè. Niet dat ik het misbruik van mijn vader moest verwerken, dat is er gewoon nooit geweest, wel de complete mindfuck en ongezonde zieke thuissituatie bij mijn moeder. Ik maar blijven proberen bewijzen dat ik ondanks alles toch er zou zijn bij haar, voor haar. En dan brak het, het was gewoon genoeg. Zowel bij mijn moeder, alsook mijn laatste relatie dus… Maarja, die kwaadheid en frustratie waait ook wel over hè. Het was maar wat het was. Iedereen doet ook maar gewoon zijn best met wat ze om handen hebben. 

En voilà, dat bedoel ik dan met radicaal eerlijk zijn en delen over mezelf. Zou dat draaglijk zijn om zo’n dingen te moeten horen of lezen als het ingepakt wordt in een verpakking van humor? Of wanneer er alleszins rustpauzes zijn van humor? 🙂

 

— pauze met humor —

 

De liefdes expert, perverte verkrachter en egoïstische vrouwenhater en radicaal openhartige, niet altijd even grappige komiek… En geloof aub niet alles. 

Maak ik het mezelf moeilijk hiermee, misschien wel. Het is soms al lastig genoeg om te delen over ‘kwetsbare’ dingen, laat staan dat je dan nog eens podiumangst hebt en een zaal moet vermaken met humor. Haha, klinkt als een uitdaging, waar misschien echt niemand op zit te wachten, zo iemand die de eerste keren baadt in het zweet enal. :p

En aahja, de volgende grap. Ik haal mijn inspiratie op dit ogenblik uit mijn verliefdheid voor een getrouwde vrouw met een kindje. Maar hey, ik ga er wel een beetje op vooruit, deze keer is ze amper 3 jaar ouder dan mij, tegenover 10 jaar de vorige keer en 15 jaar de keer daarvoor. :p

To be fair, er is niets gebeurt, buiten delen. Ik ben geen minnaar materiaal, daar ben ik wel te trots voor. Maar goed, dit heb ik dan ook weer meegemaakt hè. Verliefd worden op iemand die bij haar man wenst te blijven, ookal matcht het op zovele vlakken. Dat lullige moment dat je beseft dat het enige dat in de weg staat de huidige relatie is. Kut toch? Ik kan natuurlijk niet die man gaan vermoorden, dat zou ook niet werken. En, iets achter iemand zijn rug doen, ‘no man!’, daar heb ik een gloeiende hekel aan. Dus, ookal was je gelukkiger met het contact dan zonder, dat hoort ook bij het leven. Dat wat ik voel, kan hier niet zijn. Ik heb alleszins mijn zaak gepleit, radicaal eerlijk geweest, ik kan mezelf dus niets verwijten. Schouderklopje voor mezelf. Er zal wel eens iemand zijn die van deze vreemde man kan houden zeker (en ervoor wilt kiezen!). 

Shieeet, ben ik te openhartig geweest? Who cares (ik natuurlijk stiekem wel…), het leven is te kort om in angst te leven, toch? Take that, Vlaams Belang voters! Hoe meer ik faal, hoe minder dat ik mezelf tegenhoud om ‘domme dingen’ te doen. Wat maakt het dat mensen je niet begrijpen, veroordelen of wat dan ook, alleszins weet je dan dat de mensen die kiezen om in je leven te blijven wel echt om je geven in al je facetten. Ja zo’n contacten daar heb je echt iets aan! Als ik zelf maar weet wat mijn intentie was. 😉

Trouwens, regelmatig heb ik ook al gedacht aan een politieke carrière, maar ik vrees dat ik daarvoor nog iets te ‘progressief en vreemd’ ben. Evenmin is mijn blazoen proper genoeg en heb ik geen energie om dat te verbergen. Ze zouden het te gemakkelijk hebben me te pakken op mijn fouten. Zo lang dat politiek zich vooral bezig houdt met elkaar bevechten, de ander klein proberen krijgen, er kleine kinderspelletjes gebeuren voor macht en geld, heb ik daar nog weinig te zoeken vrees ik. In zo’n omgevingen aard ik gewoon niet. Why the fuck is je visie, wie je bent, je passie en drijfveer, eerlijkheid en echtheid, openheid enz niet belangrijker dan al die andere shit waar ze zich mee bezig houden. Achter de feiten aanhollen en proberen brandjes te blussen, doen wat je denkt dat er verwacht wordt,… F*ing man up! Ga voor waar je in gelooft, progressief, durf moedige en lastige keuzes te nemen, heb een visie, een droom, maak het tastbaar en concreet en durf te falen… 

Duh, er werkt vanalles niet. Maar ga je dat oplossen door vingers te wijzen enz? Visie en moedige acties wil ik zien. Geen kontlikkers, al bedoel ik dat figuurlijk, want ik kan me voorstellen dat het wel opwindend kan zijn om het echt te doen met iemand die je graag ziet, ofzo. Haha

Dus, waar ging dit verhaal ook weer naartoe? Ooh ja, ik zou dit wel willen doen op een podium voor mensen. Mezelf en vanalles anders belachelijk maken, zodat we de bijzaak van zovele dingen niet te serieus nemen, maar onze energie steken in wat er echt toe doet. Gewoon onszelf zijn en doen wat we voelen dat we te doen hebben, je weet wel, die dingen doen waar je je goed bij voelt vanbinnen, in dat plekje dat we ons hart noemen. 

En, als je je graag geïnspireerd wilt voelen en menselijk, ga dan aub kijken naar deze ontzettend krachtige en prachtige madam die haar droom volgt en het leven van andere mensen mooier en waardevoller wenst te maken. Trouwens ook echt een mooie vrouw! En laat me ook even toe dit op(en) te lichten. Vanzelfsprekend is de verpakking knap, maar ze is ook gewoon mooi omdat ze puur, echt en gepassioneerd is. Dit maakt mensen gewoon echt mooi, hoe de verpakking er ook uitziet. 

 

En nog zo’n held: Trevor Noah!

En eum, dit was het artikel in de krant, mijn iets meer bescheiden bijdrage, haha. 

Btw, ik heb wel echt eens een nieuwe blog nodig… 🙂

One Comment

  1. ja Andreas Watte??????

Laat een berichtje na de 'biep'.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: