Posts by AndreasVDS

Tinder en mama

Posted by on Jul 31, 2019 in Maatschappij, Over Mezelf | 0 comments

Tinder en mama

Haha, hoe durf ik beide in één opsomming te zetten? Nee, ze hebben niets met elkaar te maken, maar ik wens wel over beide te schrijven in dit bericht. 😊

Read More

Leven en dood

Posted by on Jul 24, 2019 in Bewustzijn, Existentieel Welzijn, Maatschappij, Over Mezelf | 1 comment

Leven en dood

Wat een kracht zit er toch verscholen in verhalen, in film, boek, gesproken of wat dan ook.

Read More

Vriendschap

Posted by on Jul 21, 2019 in Inspiratie, Liefde, Over Mezelf | 1 comment

Vriendschap

Gisteren wist ik me onverwacht geïnspireerd door een vriend van me, die me opbelde om me een verhaal te vertellen. Jonas doet dat wel vaker, ook naar anderen, zo begrijp ik toch.  Hij belt dan om iets te vertellen over wat hem doet denken aan de relatie die je met elkaar hebt, of gewoon om te vertellen dat hij je graag ziet. En ja, als man, heel letterlijk: “Andreas, ik zie je graag”. Ik moet dan altijd toch even glimlachen. Ik hou er zelf zo ontzettend van wanneer dit kan in een ongedwongen en ongecompliceerde sfeer. Waarom ook niet? In vriendschap is er toch ook een vorm van liefde, of graag zien, waarom zou je anders zo graag met elkaar omgaan? Je voelt toch die genegenheid, niet dan?

Read More

Ode aan mijn moeder

Posted by on Jul 9, 2019 in Bewustzijn, Liefde, Over Mezelf | 2 comments

Ode aan mijn moeder

Ik heb het gevoel dat ik een ongelofelijke evenwichtsoefening ga beginnen, in mijn poging dit schrijven zo naar buiten te brengen dat het enerzijds eer aan mijn beleving en ervaring doet, en anderzijds mijn mama in haar kracht en eer laat. Wie weet ben ik wel gek om het te proberen, maar goed, dit ben ik. 😊 Diezelfde Andreas die soms gelauwerd wordt voor zijn doortastendheid en met andere momenten veracht ervoor, haha.

Read More

Ouderschap en …

Posted by on Jul 7, 2019 in Bewustzijn, Liefde, Maatschappij, Over Mezelf | 2 comments

Ouderschap en …

God den here, wat is het confronterend voor mij op dit ogenblik om met mijn kinderwens bezig te zijn. Ik voel zo’n brandend verlangen om papa te mogen worden en mee een kindje te mogen opvoeden, maar ik heb geen partner, noch mogelijke partner in vooruitzicht. Het is dus een wens, een droom die voor het ogenblik niet samenhangt met mijn aardse realiteit, en dat vraagt een berg vertrouwen om deze te durven voelen en serieus te nemen, zelfs al wilt dit zeggen dat pijnlijke gemis voelen en de angst dat het er mogelijk niet zou komen… 

Read More
Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: