Focussen: een korte inleiding

Wat is het?

Het lichaam en de geest zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het één kan niet zonder het andere en er is steeds een wederzijdse beïnvloeding (vlinders in de buik wanneer we verliefd zijn, schroom wanneer we een dikke puist in ons gezicht hebben). Vandaag de dag zijn we meer dan genoeg geoefend geraakt in het rationele, analyserende deel van onze psyche, maar wat met het (aan)voelen van ons lichaam en onze emoties?

Wel nu, focussen is een soort natuurlijke vaardigheid die je kan helpen een beter inzicht te krijgen in je innerlijke wereld door het richten van een milde, open en niet-oordelende aandacht op fysieke gewaarwordingen. Deze fysieke gewaarwordingen zijn een soort lijfelijke signalen (felt senses) die, wanneer ze plaats krijgen, iets kunnen vertellen over datgene dat zich afspeelt in jou. Het geven van een milde, open en niet-oordelende aandacht aan deze gewaarwordingen kan je helpen bij het krijgen van inzichten, het maken van keuzes, het verwerken van je verleden enz.

Als noot wil ik nog graag het volgende meegeven: Focussen mag dan wel een natuurlijke vaardigheid zijn, de methode om dit gemakkelijk in de praktijk te brengen werd wel bedacht door de filosoof, psychotherapeut en professor Eugene Gendlin. Het is een prachtige methode die je kan helpen om meer inzicht te krijgen in de onbewuste krachten die ons drijven. ‘Felt senses’, fysieke gewaarwordingen (kan alles zijn) die ons iets vertellen over deze onbewuste stroom kunnen we met deze methode gemakkelijker onderkennen, begrijpen en plaatsen.

Al is deze methode hier zeker goed voor, toch vind ik het ook niet onbelangrijk om mee te geven dat je het ook op andere manieren kan doen. Eerst en vooral is het een natuurlijke vaardigheid en doen veel mensen dit reeds spontaan zonder systematische methode. Ten tweede zijn er ook andere methode die je kunnen helpen meer in contact te komen met jezelf en alles dat er zich in je afspeelt. Zo kent het ‘Boeddhisme’ (en mindfulness) al jaren de kracht van de liefdevolle aandacht voor het innerlijke. Al is focussen dus niet de enige manier, desalniettemin is het zeker wel een goede en bruikbare.

Hoe doe je het?

Bij wijze van inleiding en samenvatting ga ik in het kort beschrijven hoe deze methode werkt. Wil je er graag meer over te weten komen, richt je dan zeker tot een professional of de extensieve literatuur die ondertussen beschikbaar is omtrent dit onderwerp.

Heel belangrijk, zelfs cruciaal, is de houding waarmee je te werk gaat. Je creëert – voor jezelf – een veilige en warme sfeer waarbinnen alles dat zich aandient zijn plaats kan krijgen. Of het nu ontzettend prettige of eerder vreselijk vervelende sensaties zijn, je heet ze welkom. Het namelijk meestal zo dat door afwijzing deze enkel versterkt worden. Alles wat verdrongen wordt, of afgesplitst blijft hetzelfde of wordt erger. Enkel door te voelen wat je te voelen hebt kan er iets veranderen (op termijn).

Naast een milde, niet-oordelende en open houding is het ook belangrijk dat je –zeker in het begin – een rustige plaats opzoekt om het focussen in de praktijk te zetten. In principe kan je het altijd doen, zelfs wandelend in een winkelstraat, maar het is alleszins wel gemakkelijker wanneer je niet afgeleid kan worden. Ik raad je aan om het de eerste keer te proberen al zittend met gesloten ogen.

Laten we vervolgens overgaan tot de eigenlijke methode. De kern van de methode is in feite een liefdevol gesprek met jezelf. Natuurlijk moet je deze zinnen niet letterlijk gebruiken, maar ze kunnen je wel een handig houvast bieden om mee van start te gaan. Aangezien dit slechts een inleiding is ga ik niet elke zin tot in de diepte verklaren.

Mogelijke zinnen die je kunnen helpen om je ‘felt senses’ te voelen en leren begrijpen zijn de volgende:

‘Hoe zal ik vandaag beginnen?’ Je gaat bij jezelf te rade of je graag een bepaald gevoel wilt uitdiepen, of dat er zich misschien iets anders aandient na deze vraag.

‘Ik ga na hoe het voelt in mijn lijf.’ Je neemt de tijd om echt waarachtig te voelen in je lijf. Het is hier niet de bedoeling om je verstand tal van invulling te laten geven. Het gaat hier werkelijk over voelen.

‘Wat vraagt nu mijn aandacht?’ Of ‘Hoe voel ik me bij dat onderwerp?’ De eerste vraag is gewoon een open vraag om na te gaan of er zich iets wilt aandienen, de tweede dient om na te gaan hoe je je voelt bij een specifiek gekozen onderwerp.

‘Ik begroet wat er is.’ Zoals je een vriend begroet, begroet je ook het gevoel. Wat het ook is, het mag er zijn en is welkom!

‘Ik bekijk hoe ik dit het beste kan weergeven.’ Nadat je je ‘felt sense’ hebt begroet ga je deze verder beschrijven. Wat voel ik nu juist? Welke beschrijving kan ik eraan toekennen? Dit proces blijft in principe duren totdat je een bevredigende beschrijving hebt gevonden.

‘Ik ga na of het klopt met hoe het voelt in mijn lijf.’ Met deze laatste vraag ga je bij je lijf te raden of de beschrijving helemaal klopt met datgene dat je voelt.

Ziezo, tot hier de inleiding. Succes ermee!

 

Laat een berichtje na de 'biep'.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox

Join other followers: